Het leven na het terughalen van zielsdelen

In het vorige artikel  ‘Zielsverlies en terughalen van zielsdelen’ heb ik geschreven over zielsdelen die ergens in de loop van het leven zich hebben afgescheiden van ons lichaam en onze persoonlijkheid. Zo’n afscheiding laat een leegte achter, een verminderde vitaliteit. Systemic Ritual is een van de methoden om weer in contact te komen met die delen en om ze – indien gewenst – weer terug te laten komen.

En wat gebeurt er na een ritueel, waarbij zielsdelen zijn terug gehaald?

soul retrieval 3 tekening Susanne Hazen (2)Vaak hoor je mensen na een ritueel zeggen dat ze zich daarna ‘meer aanwezig’ voelen, ‘lichter’, ‘alerter’, ‘minder dromerig’ en ‘sterker’. Vaak rapporteren mensen ook dat ze kleuren helderder waarnemen, beter horen, beter ruiken. Kortom men heeft meer contact met het fysieke lichaam; men is weer in het lichaam. Een paar dagen kan dat een lichte desoriëntatie teweeg brengen. De ‘healing’ moet nog settelen en een plek krijgen.
Deze ‘bijwerkingen’ hoor je ook vaak na een familieopstelling. Het loskomen van een verstrikking met een (voor)ouder, waar de methode van familieopstellingen mee werkt, is in wezen ook een vorm van ‘het terughalen van een zielsdeel’. Dat deel kon namelijk niet geheel aanwezig zijn in het hier en nu, omdat het te zeer verbonden was met het trauma van die (voor)ouder en in die zin ‘aan de andere kant vertoefde’. Als de verstrikking doorbroken is, kan dat zielsdeel weer plaatsnemen in het hier en nu, in het lichaam / persoonlijkheid van de cliënt.

Voorzichtig zijn

Vaak ook is men wat emotioneler na het ritueel. Met het terughalen van het verloren zielsdeel komt mogelijk – vroeger of later – ook de herinnering terug van de gebeurtenis die het zielsdeel deed ‘vluchten’. Daarom moet je ook voorzichtig zijn met het terughalen van zielsdelen na een groot, indringend trauma. Het zielsdeel dat daarmee ‘naar de andere kant’ is gegaan, kun je niet zo maar ‘terugplaatsen’ bij de cliënt. Er zal eerst een vorm van healing moeten plaatsvinden van dit zielsdeel voordat het terug naar cliënt kan komen. Mogelijk moet het zielsdeel zelfs naar een ‘helende plek’ gebracht worden, een soort spiritueel ziekenhuis om daar eerst verzorging en healing te krijgen alvorens terug te keren.
Daarnaast moet de cliënt ook sterk genoeg zijn om het zielsdeel dat teruggehaald wordt ‘aan te kunnen’, ‘ervoor te kunnen zorgen’. Een cliënt moet dus voldoende kracht hebben om het zielsdeel weer te kunnen ontvangen. Het moet veilig genoeg zijn voor het zielsdeel om terug te keren.

De kleine Susanne verwelkomen

soul retrieval 2.tekening Susanne HazenNa het terughalen van een zielsdeel kunnen gevoelens opkomen van blijheid, verdriet, boosheid of woede. Deze gevoelens kunnen alles te maken hebben met het verloren zielsdeel en het proces van herinneren en integreren nadat het zielsdeel terug is. En dat kan best lang duren.

Bij een van mijn ‘retrievals’ (het is niet raar om meerdere ‘retrievals’ te mogen ondergaan) kwam ik tijdens een visualisatie de kleine, tweejarige Susanne tegen. Ik zag beelden van haar in een mooi bos met lieve katten, paarden, vogels, heel veel bloemen, uitgebreide grasvelden, beekjes met helder stromend water en zelfs twee kabouters – Bop en Mieke – noemde zij hen. Op deze prachtige plek had ze zich ‘verstopt’. En nee – ze wilde niet terugkomen. Meerdere malen – verspreid over een paar weken – moest ik haar bezoeken om kalm aan vriendjes met haar te worden en haar er van te overtuigen dat het ook heel fijn was om mee terug te komen naar het hier en nu, in mijn lichaam, in mijn persoonlijkheid. Dat deed ze uiteindelijk. Welkom thuis, kleine Susanne.
Daarna voelde ik dagen lang een enorme boosheid naar mijn moeder en naar mijn oudste broer. Ik kon ze wel villen. Ik was pisnijdig op hen. Ik wist zeker dat het met de kleine Susanne te maken had en ging met haar in gesprek. Ik vroeg haar wat er gaande was. Op dat moment kwam de herinnering bij mij op.
Ik was twee jaar en mijn broer (5 jaar toen) stoeide met mij, maar dat liep uit de hand. Hij legde een kussen op mijn gezicht en ging daar bovenop liggen. Ik stikte, ik stikte. Na een paar momenten wist mijn kleine lichaam hem met ongekende kracht van me af te gooien. Een ongekende kracht van een klein lichaampje – dat wist te overleven. Ik zag mijn broer schrikken van die ongekende kracht en wegrennen. En daarna werd het zwart in mijn visualisatie – mijn lichaampje overleefde, een stukje ziel vertrok – had er genoeg van. Ik voelde paniek en angst in me opkomen. En daarna woede – woedend was ik op mijn broer en mijn moeder. Mijn broer voor wat hij gedaan had en mijn moeder voor het feit dat ze niet goed op haar kinderen had gepast. Waar was ze?
Ik vertelde de kleine Susanne dat ze het had overleefd, dat ze krachtig genoeg was geweest om broerlief van haar af te gooien. En dat dit soort dingen niet fijn zijn, maar kunnen gebeuren en dat je dat een kleine jongen van 5 jaar niet kwalijk kunt nemen.
Helemaal fout dus. Dit was niet wat ze wilde horen. Dit deed absoluut geen recht aan haar gevoelens, deze woorden waren respectloos, empathie loos – gingen compleet voorbij aan haar gevoelens van angst, paniek, woede en verdriet. En ja – mijn loze woorden zorgden ervoor dat ze weer terugging naar haar veilige haven in het bos bij bouter Bob en Mieke.
Opnieuw moest ik haar gaan halen en samen hebben we de angst weer gevoeld, de paniek herbeleefd, gehuild en gevloekt op broerlief en moeders. En ons lichaam bedankt voor zijn ongekende kracht, want het was niet ‘ik’ die broerlief van me af wist te gooien – het was het instinct van mijn lichaam dat dat voor elkaar wist te krijgen.
Deze emoties bleven een aantal weken aanwezig. Mijn broer moet blij zijn dat hij me niet heeft gebeld of ontmoet in deze weken. Ik geloof dat hij alsnog de volle laag over zich heen had gekregen.

Integreren

Na een ritueel waarbij zielsdelen zijn terug gehaald, ben je nog niet klaar. Een deel dat jaren lang van je afgescheiden is geweest, heeft tijd nodig om te integreren. Dat deel heeft al je aandacht nodig, wil gehoord, gezien en gerespecteerd worden. Dat kan op verschillende manieren.
Je kunt regelmatig het gesprek aan gaan met het teruggehaalde zielsdeel, zoals ik hierboven heb beschreven. Als je hier geen ervaring mee hebt, zoek dan een therapeut die je hierbij kan helpen.
Jezelf verwennen is ook een goede methode. Het zielsdeel is weggegaan vanwege een gebrek aan vreugde, veiligheid e.d. Laat dit zielsdeel zien dat er nu wel vreugde, veiligheid kan zijn door zaken te ondernemen die dit onderstrepen.
Lichaamswerk – massage, emotioneel lichaamswerk, shiatsu, acupunctuur – methoden die de ‘chi’ weer laten vloeien. Trauma’s worden opgeslagen in je lichaam. Wanneer een zielsdeel terug is, kan je lichaam zich ook aanpassen en fysieke blokkades kunnen eindelijk los gelaten worden met een beetje hulp van een therapeut.
soul retrieval 1.tekening Susanne HazenTekenen – de tekeningen in deze artikelen zijn van mezelf. Na een terugkeer van een zielsdeel heb ik deze gemaakt – volledig intuïtief. De eerste tekening laat zien wat ik voelde. Ik voelde daadwerkelijk een ‘lichaam’ in mij zakken. De andere tekeningen laten zien hoe ik zorg droeg voor het zielsdeel – door er met regelmaat – in visualisaties – mee te reizen naar een veilig, mooi en warm oord om effe samen quality time te hebben.
Soms kan het ook raadzaam zijn een psychotherapeut of counselor te raadplegen na een sessie. Na hevige trauma’s is het meestal eerst nodig een psychotherapeut of psycholoog te raadplegen tot er weer voldoende kracht is om een sessie waarin zielsdelen worden teruggehaald te doen. Om het zielsdeel vervolgens weer te integreren kan een therapeut wederom behulpzaam zijn.

Nieuwsgierig?

Op zaterdagmiddag 15 december van 13.30 – 17.30 uur is er een middag soul retrieval met behulp van Systemic Ritual.

Aanmelden: https://sejhazendotnl.wordpress.com/zielsverlies-en-het-terughalen-van-zielsdelen-workshop-met-systemic-ritual/

Bron:
Ingerman, S. Soul Retrieval. Mending the Fragmented Self
Eigen ervaringen
Aantekeningen uit de opleidingen bij Daan van Kampenhout

Zielsverlies en het terughalen van zielsdelen / soul loss en soul retrieval

In sjamanistische tradities wordt er gesteld dat delen van de ziel zich kunnen afscheiden van ons en dat deze afscheiding, dit verlies van zielsdelen, een oorzaak kan zijn van fysieke en mentale ziekte.
In deze context bedoel ik met ziel een immaterieel deel van ons wezen dat ons vitale energie geeft en waarin emoties, herinneringen, gevoelens, sentimenten huizen.
(Dit concept komt meer overeen met het concept van het astrale lichaam, dan met een concept van de ziel – zoals beschreven in het artikel ‘De Vijf Lichamen’ – maar dat terzijde.)

Minder bezieling voelen

Verloren delen van onszelf maken dat we minder energie / vitaliteit ervaren, omdat er soul retrieval 2.tekening Susanne Hazendoor het verlies minder ‘bezieling’ in ons aanwezig is. Een ‘volle ziel’ is geheel aanwezig, helder, stralend. Daarbovenop proberen we onbewust de verloren delen te hervinden via dromen, dagdromen, zoektochten naar helende, spirituele disciplines, maar ook door relaties met anderen te creëren die ons keer op keer onze verloren zielsdelen spiegelen.
Dit zoeken vergt veel energie van ons, terwijl we al energie missen omdat we delen kwijt zijn.

Oorzaken zielsverlies

Delen van de ziel kunnen verloren raken door diverse omstandigheden. Dit hoeven niet altijd extreme omstandigheden te zijn. Voorbeelden waardoor zielsdelen kunnen ‘vertrekken’ zijn:

  • Je ben te druk en verliest zicht op je ziel
  • De ziel gaat zich vervelen, omdat je ‘hem niet leeft’
  • Zielen kunnen jaloers raken en gaan dan naar een ‘betere plek’
  • Moeilijke situaties ‘het is hier niet meer leuk, dus ik ga naar een betere plek’
  • Trauma waaronder misbruik, verlies van een geliefde, miskraam, abortus, operatie, ongeluk
  • Plotselinge en extreme schrik / angst
  • Delen van de ziel kunnen ook door een ander ‘gestolen’ worden.

Symptomen ofwel uitingen van zielsverlies zijn:

  • Gebrek aan vitaliteit en verbinding met het leven
  • Het gevoel ‘afwezig te zijn’ na bijv. het overlijden van een dierbare of een ongeluk of na een operatie het gevoel behouden niet helemaal uit de narcose te zijn gekomen
  • Na een scheiding het gevoel hebben dat ‘een deel van je nog bij die ander is’
  • Gevoel van dissociatie of depersonalisatie
  • Een situatie niet meer kunnen herinneren
  • Chronische depressie

soul retrieval 1.tekening Susanne HazenIn het sjamanisme zijn er methoden om de verloren zielsdelen terug te brengen naar de persoon. Deze techniek heet ‘soul retrieval’.
Ook met de methode Systemic Ritual kunnen we contact maken met verloren zielsdelen en deze helpen terug te brengen. Een goede methode om weer meer verbinding met het leven, de aarde, jezelf en anderen te gaan ervaren.

Nieuwsgierig?
Op zaterdagmiddag 15 december van 13.30 – 17.30 uur is er een middag Soul Retrieval met behulp van Systemic Ritual.
Aanmelden kan via: Workshop Soul Retrieval
Bron:
Ingerman, S. Soul Retrieval. Mending the Fragmented Self.

Je innerlijke paradijs – een reis, visualisatie

Lees eerst onderstaande tekst, zodat je weet wat je gaat visualiseren.
Laat je reis / visualisatie samen gaan met drum en zang. Mijn favoriete nummer bij deze visualisatie is ‘Into the Inner World’ – gezongen door Daan van Kampenhout. Je kunt dit nummer (of het hele album) downloaden vanuit deze website: https://store.cdbaby.com/cd/daanvankampenhout5

De reis / visualisatie:

Je loopt op een berg over een weg of pad. Ergens langs deze weg of dit pad is een trap naar beneden.
Zoek deze trap die je naar beneden leidt. De trap brengt jou naar jouw innerlijke paradijs – een plek die er is voor jou, waar jij je kunt ontspannen, waar je je volkomen veilig kunt voelen, waar je jezelf weer kunt opladen.
Zoek de trap die jou naar beneden leidt.
Als je de trap hebt gevonden. Ga je naar beneden. Bij elke stap naar beneden weet je dat je naar ‘jouw plek’ gaat – jouw innerlijke paradijs. Je daalt en je daalt en je daalt.

Wanneer je beneden bent – kijk je om je heen. Hoe ziet deze plek er uit voor jou – wat zie je, wat hoor je, wat voel je, wat ruik je? Raak aan en voel, proef. Gebruik al je zintuigen om de plek waar te nemen en in je op te nemen.

Verblijf daar een poosje om jezelf te ontspannen en op te laden.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Sjamanisme

In sjamanistische culturen gaat men er vanuit dat er buiten onze fysieke wereld ook verschillende andere werkelijkheden bestaan. Door middel van trance is het mogelijk om je af te stemmen op deze andere werkelijkheden en deze te betreden. Om de trance drum 5op te roepen wordt er vaak gebruik gemaakt van het ritme van de drum of ratels.
In de andere werelden leven ook dieren en planten en dergelijke en daar kan contact mee gemaakt worden. Tijdens het trancereizen wordt de sjamaan geholpen door vaste helpers uit de andere werelden, meestal in de gedaante van een dier. Dat is wat een krachtdier wordt genoemd.
Omdat de werelden elkaar overlappen staan ze steeds in verbinding en heeft alles wat er in de ene wereld gebeurt ook effect op andere werelden. Zo kan er informatie gezocht worden in een andere realiteit over zaken die in onze wereld gebeuren. Of er kan iets veranderd worden in een andere realiteit met het doel een positief effect te creëren in onze wereld. Denk bijvoorbeeld aan het genezen van ziekten.
De sjamaan kan ook, in plaats van naar een andere realiteit te reizen, krachten uit andere realiteiten uitnodigen om zich tijdens een ritueel te manifesteren in onze wereld. De sjamaan legt dan de verbinding tussen onze fysieke wereld en de niet-fysieke wereld. drum 1

Astrid Klijzing, Phoenix Horse drums

In onze workshops leer je bepaalde sjamanistische methoden te gebruiken waaronder sjamanistische reizen en werken met je krachtdier.

Zie:

Het levenswiel – Kennismakingsworkshop – Systemic Ritual en sjamanisme

Het levenswiel – Systemic Ritual en sjamanisme – verdiepingsworkshops

Systemic Ritual en sjamanisme – gevorderde groep

Je passie leven!

Leven vanuit je passie – Wat bedoel ik hiermee?

Synoniemen van passie zijn “overgave”, “hartstocht”, “bezieling”.
Leven vanuit je passie zou dan betekenen dat je je leven voor een groot deel invult met de dingen waarbij je hart ligt, waarvan je ziel gaat bloeien, waarvan je gaat stralen.

Wat roept dit thema bij mij op?

passie 2Ik word er warm van. Het leven invullen met werk, waarvan ik voel dat het helemaal mijn pad is, waarbij ik het gevoel krijg helemaal in mijn element te staan. Dingen doen waar ik energie van krijg.
Wie wil dat nou niet?
Ik wel in ieder geval, maar dat pad verliep niet altijd zo gemakkelijk.

Op mijn pad kwam ik heel wat tegenwerking tegen. Je kon het zo gek niet bedenken of iets werkte tegen me. Hierover heb ik al geschreven in het artikel: Spirituele erfenisblokkades.
Sinds deze opgelost zijn, verloopt mijn pad een stuk vloeiender en sta ik er compleet anders in. De druk is er vanaf en ik kan meer genieten van ‘gewoon mijn werk doen’.

Enige jaren geleden – in 2014 – schreef ik over het volgen van mijn passie, dat het me kwetsbaar maakte. Wanneer ik mijn passie leefde en daar niet genoeg ruimte voor kreeg – op welke manier dan ook – dan kwam dat hard aan. Ik voelde me geraakt in hart en ziel. Daar kon ik compleet van ondersteboven zijn, me een tijd diep somber voelen, boos worden etc. Alsof ik een grote LIEFDE verloor of dreigde te verliezen.
De woorden die ik toen schreef, passen precies in de Spirituele Erfenisblokkade. Daar was ik me toen op geen enkele manier bewust van.

“Als de drager van deze blokkade te lang te gelukkig is in relatie tot zichzelf, partner of werk, zal de vloek de persoon er keer op keer aan herinneren dat hij of zij een verboden vrucht is uit een ooit verboden relatie. Bij deze vervloeking, net als bij iedere andere vervloeking, staat de drager bovendien onbeschermd wagenwijd open om ellende van buitenaf op te pakken.“ (Smit, O. 2017. P. 224 – 225)
Als je onder invloed staat van een spirituele erfenisblokkade kun je niet helemaal gelukkig worden. Je mist de zege van voorouders. Olof beschrijft dat met zo’n ‘banvloek’ je wel mag overleven, maar dan bij gratie dat je anderen gelukkig weet te krijgen. De banvloed grijpt vooral aan op het punt van je grootste liefde.” 

Die liefde kan gericht zijn op een persoon, maar ook op je werk – wanneer dat je grootste passie vormt.

Voordat ik weet kreeg van de Spirituele Erfenisblokkade heb ik ‘de pech die ik had wanneer het mijn lievelingswerk betrof’ op heel veel manieren onderzocht:

– Geld vormde een probleem – ik werd door mijn werk dat ik zo graag deed – volledig blut gemaakt.
– Ik had niet alleen moeite met ‘geld’ ontvangen, maar überhaupt met ‘ontvangen’. Ik gaf voornamelijk weg en verloor compleet de balans tussen geven en nemen.
– Volgens Bert Hellinger heeft ‘kunnen  ontvangen’ – ofwel het NIET kunnen ontvangen – vaak met de relatie met de moeder te maken. Deze relatie was weliswaar niet gemakkelijk bij mij, maar al het werk wat ik deed om deze relatie te verbeteren, loste mijn probleem niet op.
– Mijn overtuigingen over geld heb ik tot in den treure onderzocht. Was ook nodig trouwens, want de uitdrukking ‘als je voor een dubbeltje geboren bent, zul je nooit een kwartje worden’ is me met de paplepel ingegoten. En nog wel meer van dit soort destructieve overtuigingen over geld en rijkdom.
– Uiteraard heb ik heel wat Systemische Opstellingen gedaan op dit thema. En elke keer weer lieten de opstellingen zien dat ik met Systemic Ritual en Systemische Opstellingen wel heel erg goed op mijn zielenpad zat. Ik begreep daarom totaal niet waarom het dan toch niet soepel verliep.
– En dan alle goedwillende mensen om me heen die dachten het me gemakkelijker te maken door te zeggen dat wanneer je je passie volgt, dan gaat het altijd ‘als vanzelf’. Tja – dat was dus echt niet zo. Zelf heb ik nooit aan mijn passie getwijfeld. Misschien die goedwillende mensen wel?

Wat ik er van geleerd heb, is dat het niet kunnen leven van je passie heel veel lagen kan hebben:

– projecties
– familiaire verstrikkingen
– destructieve overtuigingen
– destructieve gedragspatronen

Hoe is het met jouw passie?

Samen kunnen we dit thema bij jou gaan ‘onderzoeken’ met behulp van opstellingen en Systemic Ritual.

Op zondagmiddag, 29 april – is er een speciale workshop met als thema ‘je passie leven’. Meer informatie en aanmelden:  

Leef je passie! – workshop

Ik sluit dit bericht af met mijn favoriete tekst:

Onze diepste angst.
Vertaald uit: A return to love.

Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn.
Onze diepste angst is dat we oneindig machtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis,
waar we het allerbangst voor zijn.
We vragen ons af:
Wie ben ik dat ik
briljant, buitengewoon aantrekkelijk, getalenteerd en geweldig zou zijn?
Maar waarom eigenlijk niet?
Je bent toch een kind van God?
Je moet je niet kleiner voordoen dan je bent,
opdat de mensen om je heen zich vooral niet onzeker zouden gaan voelen.
We zijn geboren om de luister van God uit te dragen die in ons woont.
Niet slechts in enkelen van ons, maar in ons allemaal.
Als wij ons licht laten schijnen, geven we anderen onbewust toestemming om dat ook te doen.
Als wij bevrijd zijn van onze eigen angst,
bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen.

Marianne Williamson

De witte spin en het mentale lichaam

Foto: De Spin – uit de PsychoMotion Methode Reflectiekaarten
Diermetaforen als toegangspoort naar kracht – www.psychomotion.nl/producten/

In het artikel ‘Onze lichamen‘ kon je lezen over de verschillende lichamen. In dit artikel  beschrijf ik een Systemic Ritual om het mentale lichaam te ondersteunen.  Je kunt dit ritueel alleen uitvoeren of met anderen. In dit ritueel wordt met de witte spin gewerkt.

Het mentale lichaam

Zoals in het artikel ‘Onze lichamen‘ al beschreven is het mentale lichaam het best te beschrijven als een structuur die het denken mogelijk maakt; een structuur die invloed heeft op de gedachten. Het bestaat uit kanalen en structuren die bepalen hoe dromen, gedachten en associaties zich ontwikkelen.
In het mentale lichaam vinden we de patronen. Patronen bestaan uit een automatische koppeling van zien, herkennen, en voelen. Het mentale lichaam heeft paden gemaakt waarmee gebeurtenissen uit het verleden, opvattingen en emoties met elkaar verbonden zijn en leiden tot ‘automatische’ reacties.
Sommige paden kunnen ongunstig voor je zijn en diep gegroefd zijn. Het vereist oefening om deze ongunstige paden weg te werken en er nieuwe voor in de plaats te stellen.
De witte spin en het hieronder beschreven ritueel kunnen hierbij helpen.

De witte spin

De spin kan haar eigen web eten. Zij hergebruikt materie. Zij kan oude structuren en patronen weghalen en een nieuw patroon of structuur voor je weven. Zij wordt ook Grootmoeder Spin of Kristallen Spin genoemd.

Een ritueel om patronen in het mentale lichaam te ‘helen’

Neem plaats in het midden van het levenswiel. Je kijkt naar het Zuiden.
In het Westen (rechts van je) plaats je (in gedachten of een representant) de witte spin die ongunstige paden op eet.
In het Oosten (links van je) plaats je (in gedachten of een representant) de witte spin die nieuwe paden creëert.

De witte spin in het Westen zegt: “Ik ben de witte spin die ongunstige paden in je mentale lichaam kan afbreken, opeten. Ik help je met te laten gaan wat niet (meer) goed voor je is. ”

De witte spin in het Oosten zegt: “Ik ben de witte spin die nieuwe paden creëert in je mentale lichaam. Ik help je met datgene aan te trekken dat goed voor je is.”

Je zegt tegen de spin in het Westen: “Witte spin. Er zijn bepaalde patronen die niet gunstig voor me zijn. Ik vraag jou mij te helpen deze patronen weg te werken.” Tegen de spin in het Oosten, zeg je: “Witte spin. Ik wil oude patronen die niet gunstig voor me zijn, vervangen door nieuwe patronen die beter voor mij werken. Wil je me hierbij helpen?”

En dan blijf je ongeveer 10 minuten zitten – met een ratel of een drum of een meditatief muziekje dat je afspeelt – een mooie mantra bijvoorbeeld. In die 10 minuten houd je het beeld van de twee witte spinnen actief. Je herhaalt de zinnen regelmatig. Je laat gebeuren wat gebeurt.

Dit ritueel kun je een aantal dagen herhalen. Zolang het fijn voor je voelt.

In de workshops “De vijf lichamen” ga ik met Systemic Ritual en beweging werken met de verschillende lichamen. We doen rituelen die de conditie van de lichamen op positieve wijze beïnvloeden en de lichamen weer meer met elkaar in verbinding brengen.

 

Wat zijn Familieopstellingen?

Onlangs had ik een interview met Shanta Bhikharie van Stichting Samen Vooruit. SaVo wil verborgen leed zichtbaar en bespreekbaar maken. SaVo gaat er vanuit dat ieder mens bereid is om te werken aan zichzelf, d.m.v. eigen kracht. SaVo probeert zijn doel te bereiken door verschillende therapeuten en organisaties te interviewen en deze interviews uit te zenden om zo de mogelijkheden voor persoonlijke ontwikkeling bekend te maken bij haar achterban. Hierbij alvast een voorproefje van het interview in schrift. De video is nog niet klaar, maar de link er naar zal ik zeker delen zodra die gereed is.

Wat zijn familieopstellingen?

Familieopstellingen is een methode waarbij de onderlinge relaties en de onbewuste processen die tussen personen spelen zichtbaar gemaakt worden. De relaties en processen worden niet alleen zichtbaar gemaakt, maar er wordt ook een nieuw, harmonieuzer evenwicht gecreëerd.
Er wordt wel eens gesproken over familieziel of familiekarma. Een opstelling maakt dat wat zich in een familieziel afspeelt zichtbaar.

Wat bedoel je met een familieziel / familiekarma?

De familie vormt een systeem – een geheel van individuen die onderling aan elkaar verbonden zijn. Elke persoon binnen een familie is verbonden met alle andere familieleden, zelfs als deze al lang zijn overleden of als de persoon deze nooit heeft gekend.
In een familie kunnen verstoringen optreden. Met een verstoring bedoel ik: een moeder of vader die overlijdt terwijl er nog kleine kinderen zijn, een scheiding, een kind dat overlijdt, iemand die verstoten wordt uit de familie.
Een verstoring kan invloed hebben op iedereen binnen de familie, zelfs nog generaties daarna.

Kun je uitleggen hoe dat kan dat zo’n verstoring nog generaties later impact kan hebben?

Als er bijvoorbeeld bij een overgrootmoeder heel veel verdriet is geweest vanwege het overlijden van een kind – verdriet dat ze nooit heeft kunnen verkroppen – dan zie je dat een of meerdere familieleden uit de generaties daarna dat verdriet op zich willen nemen. Zij gaan de tranen van die overgrootmoeder huilen. Dat doen ze uit liefde en verbondenheid. De persoon zelf heeft ‘last’ van verdriet, maar kan niet goed aangeven waar dat vandaan komt. Het verdriet wordt onbewust overgenomen, voor de persoon uit de latere generatie is het verdriet niet te verklaren.

Je noemt nu verdriet dat wordt overgenomen. Zijn er nog andere voorbeelden te noemen, waarvan iemand dan last van heeft?

Het kan dus – voor de huidige persoon – een onverklaarbaar gevoel van verdriet zijn, maar het kunnen ook onverklaarbare gevoelens van boosheid, schuld, schaamte of angst zijn.
Maar het kan ook gaan om destructieve, vastgeroeste gedragspatronen. Gedragingen die iemand steeds weer vertoont zonder dat hij dat zelf wil vertonen.

Vast geroeste gedragspatronen kun je daar voorbeelden van noemen?

Agressief gedrag bijvoorbeeld. Je bent hevig agressief naar anderen nadat ze iets kleins – in jouw ogen – verkeerd hebben gedaan. Dus buiten alle proporties hevig agressief. Dat kan naar je vader zijn, maar bijvoorbeeld ook naar je leidinggevenden – waardoor je steeds weer je baan verliest.
Of je raakt buitenproportioneel angstig als iemand onaardig tegen je is. Angst om verlaten te worden. Maar zo niet reëel dat je daardoor juist steeds verlaten wordt omdat de ander jouw gedrag niet meer kan accepteren.
Of je voelt je buiten alle proporties schuldig wanneer iemand je iets kleins verwijt. Of je bent steeds bezig met het helpen van anderen – zelfs wanneer het ten koste van jezelf gaat. Daar kan onbewust een schuldgevoel achter zitten – schuld die niet bij jou hoort.

Wat kan een opstelling dan betekenen bij dit soort problemen?

In een opstelling ga je op zoek naar de oorzaak van het probleem. Je gaat op zoek naar personen in voorgaande generaties die alle reden hadden om verdrietig, angstig, kwaad e.d. te zijn. Zo leg je de oorzaak van het probleem ‘bloot’.
Door middel van rituele zinnen en / of handelingen en / of het toevoegen van andere voorouders die kunnen helpen, herstel je het.

Herstelt het alleen bij degene die de opstelling doet of ook bij de anderen in het gezin?

Je werkt met een hele familie. Als het niet goed gaat met één iemand uit de familie kan dat anderen belemmeren in hun levensloop. Op het moment dat je dit herstelt, heeft het ook een uitwerking op andere familieleden.

Is dat zichtbaar / voelbaar in dat gezin?

Voor degene voor wie de opstelling is gedaan vaak wel. Die voelt zich na een opstelling – als het goed is – lichter, bevrijd … Het probleem waarmee hij kwam kan verdwijnen. Meestal niet de dag er na, maar wel in de loop van daaropvolgende weken / maanden.
Voor andere leden van de familie heeft het meestal onbewust een effect. Dat kan zich uiten dat er bijvoorbeeld plotseling weer contact wordt opgenomen tussen familieleden. Of dat het contact opeens soepeler verloopt.

Hoe weet iemand wanneer een familieopstelling hem / haar kan helpen / ondersteunen.

Ik zeg altijd – wanneer je een bepaald probleem hebt, waaraan je al op vele manieren gewerkt hebt, maar er zit nog altijd iets. Of wanneer je een bepaald probleem hebt en je weet niet waar het vandaan komt uit je eigen leven, dus je krijgt er geen grip op. Dan kan een opstelling behulpzaam zijn.

Hoeveel opstelling heeft iemand nodig om verder te kunnen?

Meestal kan iemand na één opstelling alweer vooruit. Het thema van een bepaald moment kan met één opstelling opgelost worden. Daarna kunnen nieuwe thema’s aan het licht komen. Soms heeft een thema veel tijd nodig.

Hoeveel tijd zit er tussen verschillende sessies?

Bij een opstelling adviseer ik minimaal een tijdsperiode van 3 maanden tussen twee sessies.

Hoe gaat een opstelling in zijn werk?

Iemand komt met een bepaald thema en aan de hand van feiten uit een familiegeschiedenis onderzoek ik welke familieleden met het thema te maken zouden kunnen hebben.
Die familieleden worden opgesteld door representanten. De representanten ervaren gevoelens die aangeven hoe de relaties zijn. Sommige representanten kunnen zich goed voelen, anderen juist wiebelig, verdrietig, boos, kunnen hun ogen niet open doen etc.

Dan wordt er gekeken of er nog andere familieleden een rol spelen. Die worden dan in de opstelling gebracht en waar nodig worden rituele handelingen of zinnen gegeven om meer harmonie te brengen. De opstelling is pas af wanneer iedereen in de opstelling zich goed voelt.

Hoe is het voor een representant om te representeren? Is dat niet zwaar?

Veel mensen vinden het fijn om te representeren. Ze doen daarmee iets voor hun medemens. Het kan voorkomen dat je voor een ‘rol’ wordt gevraagd die ook iets me jezelf te maken heeft. Dan maakt de opstelling van een ander ook iets in jezelf wakker. Maar dat is niet erg. Dat kan immers ook al gebeuren wanneer iemand zijn verhaal vertelt aan je en je het verhaal van de ander maar al te goed herkent.

Kan iedereen representant zijn?

Jazeker. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die het niet kon. Ons lichaam vangt gemakkelijk de ‘energieën’ op en spreekt boekdelen.

Komt het voor dat een representant wel eens een vreemde energie bij zich houdt?

Dat kan gebeuren. Als begeleider (facilitator) van een opstelling moet je daar wel op letten. Als blijkt dat iemand nog een energie van de opstelling bij zich draagt, moet je dat ongedaan maken. Daar zijn diverse methoden voor.

 

Voorouders

Elke keuze die we maken, moet gemaakt worden met de komende zeven generaties in gedachten.
Wijsheid van Amerikaanse indianen.

Onze voorouders – wie zijn dat?

In enge zin zijn onze voorouders onze persoonlijke verwanten met wie we een bloedband hebben, met uitzondering van onze ouders. In ruimere zin bedoelt men er ook gezamenlijke verwanten mee uit vroegere tijden, waar we gezamenlijk van afstammen – als mensheid, natie, gemeenschap, bevolkingsgroep. Deze blog gaat over de eerste definitie – de familie.

OUR history begins before we are born. We represent the hereditary influences of our race, and our ancestors virtually live in us.
James Nasmyth

Diepe verbinding met onze voorouders

Het veld van de voorouders heeft veel effect op ons. Het energieveld van de familie – de bloedband – is sterk genoeg om generaties lang van invloed te zijn op nazaten. In dit veld bevinden zich niet alleen de familieleden die kinderen hebben voortgebracht, maar ook degenen die jong gestorven zijn of kinderloos bleven.

De familie vormt een systeem en iedereen binnen dat systeem is met elkaar verbonden of we ons daarvan bewust zijn of niet. Elke persoon binnen een familie is verbonden met alle anderen familieleden, zelfs als deze al lang zijn overleden of als de persoon deze nooit zelf heeft gekend. Men blijft ook verbonden met diegenen uit de familie, die buitengesloten of verstoten werden.

I was born by myself but carry the spirit and blood of my father, mother and my ancestors. So I am really never alone. My identity is through that line.
Ziggy Marley

Kracht geven of ontkrachten

Deze verbinding met onze voorouders kan ons versterken, maar ook verzwakken – afhankelijk van op wie je afgestemd bent. Wanneer je bent afgestemd op voorouders die in goede staat verkeren, geeft dat jou innerlijke kracht. Echter wanneer je bent afgestemd op voorouders die nog lijden, kan dat jou verzwakken – zeker wanneer je onbewust hun pijn wilt wegnemen, hun tranen wilt huilen, hun last op je gaat nemen. Dat kan niet. Je bent alleen sterk genoeg om je eigen last te dragen. Je kunt die van anderen niet dragen. Deze verstrikking kan opgelost worden door middel van een Familieopstelling of Systemic Ritual. Zowel in een familieopstelling als in een Systemic Ritual wordt het lijden van een of meer voorouders zichtbaar gemaakt en wordt er gestreefd naar het verlichten en indien mogelijk het helen van dit lijden.

We are a continuum. Just as we reach back to our ancestors for our fundamental values, so we, as guardians of that legacy, must reach ahead to our children and their children. And we do so with a sense of sacredness in that reaching.
Paul Tsongas

Lijden van voorouders

Het leven kent zijn vreugden, maar ook zijn trauma’s. Trauma’s kunnen nog lang doorwerken – zelfs nog bij nazaten generaties later. Het gaat hier om grote trauma’s – miskramen, abortussen, echtscheidingen, kinderen die overleden, moeders of vaders die vroeg overleden en jonge kinderen achterlieten, verstotingen, verlies van huis en haard, moeten vluchten, gedwongen migraties, slachtoffers en daders van welke vorm dan ook van machtsmisbruik (van verkrachtingen tot en met slavernij), oorlogstrauma’s ……….
Voorouders die dit soort zaken hebben meegemaakt, behoeven dat zelfs na de dood nog te verwerken. Zelfs na de dood hebben zij nog healing nodig. Daarom is er in veel culturen nog het idee dat voorouders gebeden en rituelen nodig hebben met de intentie healing te brengen, waarna ze zich kunnen voegen bij degenen die al rust gevonden hebben. In een geheelde staat behoeven zij ook geen verzwakkend effect mee te hebben op de nazaten.

Afstemmen op krachtgevende voorouders

Het zijn gelukkig niet alleen traumatische ervaringen die in het veld van onze voorouders zijn opgeslagen die een effect op ons kunnen hebben. In dat veld liggen ook veel goede ervaringen opgeslagen. Daar kunnen we ons mee verbinden om heelheid en kracht te ervaren. Als de lijn naar voorouderlijke kracht open is, krijgt het leven richting en zin en kunnen we moeilijkheden aan – die dan ook eerder als uitdaging ervaren worden dan als probleem.
Krachtgevende voorouders zijn meestal voorouders die minimaal twee of drie generaties van ons verwijderd zijn. Zij hebben de wonden uit hun leven al geheeld en kunnen de levenskracht puur overdragen. Op deze voorouders kun je je afstemmen.

Dit idee komt uit het sjamanisme. In het sjamanisme staat het begrip kracht centraal. Wanneer iemand zich niet goed voelt, wordt er binnen het sjamanisme gezocht naar krachtbronnen. Mensen kunnen zich verbinden met die krachtbronnen om zich daaraan te sterken. Met die kracht kunnen ze vervolgens een volgende stap maken in het oplossen van hun probleem om zich weer beter te voelen.

In de workshop ‘voorouderrituelen’ gaan we healing brengen in ons voorouderveld EN we gaan op zoek naar en ons verbinden met voorouders die ons kracht kunnen geven en ondersteuning kunnen bieden met de strubbelingen die we op ons levenspad tegenkomen. Lees meer: Workshop Voorouderrituelen.

Voor deze blog waren dit mijn krachtbronnen:

Van Kampenhout, D. (2001) Beelden van de ziel. Over de werking van de ziel in sjamanistische Rituelen en Familieopstellingen. Altamira-Becht, Haarlem.
Van Kampenhout, D. (2007). De tranen van de voorouders. Opstellingen en rituelen bij collectieve trauma’s. Altamira-Becht, Haarlem.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Voorouder
https://www.brainyquote.com/quotes/james_nasmyth_316729?src=t_ancestors

Spirituele erfenisblokkades

Afgelopen jaar – na een aantal zware jaren – wees een goede vriendin en collega van me, Angéla, op Olof Smit – auteur van het boek ‘Vader Aarde – en de aardse taal’.
Omdat ik geen idee had waar ik nog verder kon zoeken om de enorme tegenwind die ik steeds op mijn pad kreeg te keren naar ‘windstil’, zocht ik contact. Olof constateerde een spirituele erfenisblokkade.

Verzet tegen machtsmisbruik – het inluiden van het Aquariustijdperk

De spirituele erfenisblokkade startte bij de overgang van het Vissentijdperk naar het Aquariustijdperk – de periode dat de collectieve mensheid zich begint te verzetten tegen machtsmisbruik. Dit is een proces en begint niet in één keer (jaar 2000), maar kent een overgangsperiode. Dit proces startte zo’n tweehonderd jaar geleden met verzet tegen het autoritaire gedrag van Kerk en adel. Later begonnen volkeren zich te verzetten tegen slavernij, kolonisatie, communisme en apartheid. Vrouwen gingen de emancipatiestrijd aan.
Dit proces is duidelijk nog steeds gaande. De ‘Me Too’ beweging is hier ook een voorbeeld van; we staan op tegen seksueel misbruik van ‘grootheden’ die hun macht gebruiken om iemand te maken of te breken. Een beweging die zich ook zal voortzetten op andere fronten van machtsmisbruik.

Individuele keuzen

Tweehonderd jaar geleden verscheen de spirituele erfenisblokkade voor het eerst op grote schaal. Er werd niet alleen de strijd aangegaan tegen machtsmisbruik van de adel en religieuze instituten, maar men greep ook de vrijheid om individuele levenskeuzen te gaan maken. In termen van de meervoudige ziel zou je kunnen zeggen dat er – op collectief niveau – een proces gestart is van de ontwikkeling van familie- en groepsziel richting individuele ziel. (lees ook: /het-wiel-van-de-zielen-ofwel-de-ontwikkeling-van-de-ziel/
In die tijd startte dit losmaken van familie- en groepsziel met het maken van eigen keuzen ten aanzien van de levenspartner. Tot die tijd werd het huwelijksgeluk van dochters en zonen bepaald door families in hechte gemeenschappen. Mocht dochterlief de man van haar leven vinden, werd hij door haar familie gecontroleerd op zijn geloof en (sociaal-culturele) afkomst.

Waar twee geloven slapen op één kussen, daar slaapt de duivel tussen.

Wanneer het geloof niet overeenkwam, werd door de familie van dochterlief geëist dat de jongen zich zou bekeren. De familie van de jongen eiste dat ook, maar dan andersom – het meisje moest zich maar bekeren. Tot die tijd eindigde dit conflict meestal in de vorm van ‘beter om elkaar maar te vergeten’ en trouwde men met degene die wel paste binnen de wetten van de ‘familie- en groepsziel’.
Tegenwoordig zien we zo’n proces nog steeds, in iets andere vorm:
Waar twee culturen slapen op één kussen, daar slaapt de duivel tussen.

Hier in Europa begonnen tweehonderd jaar geleden jongeren andere keuzen te maken. Met de toenemende verstedelijking kon dat ook. De steden werden steeds groter en stadsbewoners waren – zeker vergeleken met de kleine en hechte plattelandsgemeenschappen – redelijk anoniem ten aanzien van elkaar. Jonge verliefde stelletjes vluchtten massaal naar de steden. Ze lapten de wetten van familie en samenleving aan hun laars en volgden hun hart (of ziel?). De prijs was echter gigantisch!

De destructieve kant van de familie- en groepsziel

Toentertijd waren de plattelands of dorpsgemeenschappen hecht. Iedereen kende elkaar en de druk om te voldoen aan de gevestigde normen en waarden was groot. Er bestond een waterdicht sociaal controlesysteem. Om een normaal leven te kunnen leiden, moest je voldoen aan alle wetten van de gemeenschap – de groepsziel. Mocht je daar tegenin gaan dan riskeerde je uitsluiting. Daarmee riskeerde je niet alleen je eigen leven, maar ook het leven van je familie. Als familie behoorde je je eigen kind uit te sluiten op het moment dat deze ‘goddeloze’ er een ‘verboden relatie’ op nahield. Deed je dat als familielid niet en werd je ‘betrapt’ op contact met je kind dan was de prijs hoog. Mocht je dan de volgende dag nog boodschappen willen doen bij de plaatselijke kruidenier dan werd het bordje – vlak voor je neus – omgedraaid naar ‘wij zijn gesloten’. De andere kinderen – broertjes en zusjes van de ‘goddeloze’ – werden op school gemeden door andere kinderen, vaders werden werkeloos gemaakt en opa kon op de markt zijn koe niet meer kwijt. Hier zien we een grote destructieve werking van de groepsziel op een hele familie. De familie kan bijna niet anders dan hun ‘goddeloze’ kinderen in de familie ‘voor eeuwig te verbannen uit de familie’.
De stelletjes die naar de steden vluchtten deden dat niet alleen voor zichzelf, maar ook uit bescherming van hun familie. Voordat de gemeenschap de familie aansprakelijk zou stellen voor de daad van hun kinderen, waren ze al uit hun gezichtsveld verdwenen.

Voor eeuwig verbannen uit de familie

“Door de uitspraak: ‘Voor eeuwig verbannen uit de familie’ kregen al die honderdduizenden weglopers echter wel een spirituele blokkade op hun nek. Door het woord ‘eeuwig’ zouden bovendien de kinderen, geboren uit deze ‘verboden samenlevingen’, generaties lang verboden vruchten zijn en bij geboorte dus ook de banvloek meekrijgen.” (Smit, O. 2017. P. 220 – 221)
Het energieveld van de familie – de bloedband – is sterk genoeg om generaties lang van invloed te zijn op de nazaten. Dat weten we al lang uit familieopstellingen. Het kan niet anders dat deze verbanning van kinderen en hun nazaten door een hele familie – ouders, grootouders, tantes, ooms, neven en nichten, broers en zussen, iedereen in de familie – generaties lang een destructieve impact heeft, die in de volksmond wel eens ‘vloek’ wordt genoemd en door Olof Smit de spirituele erfenisblokkade wordt genoemd.
Olof Smit spreekt van een beschermer die gekanteld is. Hij schrijft hierover:
“Ieder mens krijgt bij geboorte een ‘beschermer’ mee. Een van God gegeven energieveld, om de mens te beschermen tegen duistere praktijken van buitenaf.”
In de volksmond wordt deze beschermer de ‘beschermengel’ genoemd.
“Dit energieveld is via rituelen te kantelen tot duisternis, er ontstaat dan een gemanipuleerde beschermer of spirituele blokkade, in de volksmond vloek genoemd. De functie verandert dan van constructief naar destructief. In plaats van beschermen tegen ellende, creëert het ellende .…………… Als de drager van deze blokkade te lang te gelukkig is in relatie tot zichzelf, partner of werk, zal de vloek de persoon er keer op keer aan herinneren dat hij of zij een verboden vrucht is uit een ooit verboden relatie. Bij deze vervloeking, net als bij iedere andere vervloeking, staat de drager bovendien onbeschermd wagenwijd open om ellende van buitenaf op te pakken.“ (Smit, O. 2017. P. 224 – 225)
Als je onder invloed staat van een spirituele erfenisblokkade kun je niet helemaal gelukkig worden. Je mist de zege van voorouders. Olof beschrijft dat met zo’n ‘banvloek’ je wel mag overleven, maar dan bij gratie dat je anderen gelukkig weet te krijgen. De banvloed grijpt vooral aan op het punt van je grootste liefde.

Deze beschrijvingen van de invloed van de spirituele erfenisblokkade herkende ik. Jarenlang heb ik last gehad van het zogenaamde ‘helpersyndroom’. Ik wilde helpen, helpen, helpen en daarin slagen. Ik trok daardoor mensen aan die gretig gebruik maakten van dit syndroom. Hun waardering was, volgens hun eigen zegge, groot. Met regelmaat legde ik er zelfs nog geld aan toe. Onbewust was ik immers een verboden vrucht en dus geen knip voor de neus waard. De keren dat ik assertief genoeg was om mijn gemaakte onkosten te declareren (ik kon ook niet anders, stond op het randje van een faillissement – hoe dwingend kan het leven je leiden naar ‘healing’), zullen me nog lang blijven heugen; ze laten niet veel van je over.
Behalve dit helpersyndroom had ik een vrij succesvol leven tot het moment ik er voor koos om volledig mijn passie (mijn grootste liefde) te gaan volgen. Voor mij is dat mijn werk in de complementaire geneeskunde en in het bijzonder het systemisch werken. Ik nam ontslag van mijn vaste baan – kon gemakkelijk want mijn bedrijf groeide hard en ik had al een wachtlijst aan cliënten.
Om een lang verhaal kort te maken – je kon het zo gek niet bedenken of het ging mis sindsdien. Het was zo extreem dat enkele (oud) collega’s zelfs samenwerking met mij stopten, omdat ik alleen maar onheil aantrok. Uiteindelijk na hard werken, doorzetten, geen dubbeltjes maar stuivers draaien, moest ik toch stoppen met mijn eigen bedrijf. Financieel trok ik het niet meer en mijn lichaam begaf het – burn-out, depressie en een schildklier die er mee stopte. In 2016 weer kalm aan gestart met alles. Maar mijn lichaam bleef signalen sturen. Ik kreeg het gevoel dat ik ‘gehaald’ werd.
Dat was het moment dat Angéla me sprak en me naar Olof verwees. In mijn geval heeft dit een wereld van verschil gemaakt. Ik durf het nog niet te zeggen, maar het lijkt er op dat het niet alleen windstil om me heen is geworden, maar dat ik zelfs de wind mee heb gekregen, iets waar ik überhaupt al niet meer om durfde te vragen.

Voor jou ook al het beste voor het Nieuwe Jaar.

Met Angéla ga ik nu mooie workshops geven in het nieuwe jaar. Kijk maar op: Psycho(e)Motion en Systemic Ritual Doe je mee?

Bronnen:
Smit, O. Vader Aarde – en de aardse taal. 2017. Verkrijgbaar via: http://earthfather.eu/nl/boek
Van Kampenhout, D. De tranen van de voorouders. Opstellingen en rituelen bij collectieve trauma’s.
Blogs:
/de-meervoudige-ziel/
het-wiel-van-de-zielen-ofwel-de-ontwikkeling-van-de-ziel/

 

Olof Smit is in 1992 door een aantal genezers benaderd om als intermediair een brug te slaan tussen de Afrikaanse traditionele geneeswijze en de Westerse reguliere geneeskunde. In zijn optiek zou zo een ontdekkingstocht maandenlang gaan duren maar in werkelijkheid werd het een twaalf jaar lange diep Afrikaanse cultuur ervaring. Zijn ervaringen heeft hij beschreven in zijn boek: Vader Aarde – en de aardse taal.

 

De sluier tussen de materiële wereld en de ‘andere wereld’.

We staan op de schouders van onze voorouders.
Afrikaans gezegde.

Er wordt gezegd dat rond het begin van de maand november de sluier tussen de levenden ofwel de materiële wereld en de wereld van de overledenen / goden / heiligen / spirits ofwel de ‘andere wereld’ het dunst is en dat op deze dagen het contact met de andere wereld het gemakkelijkste tot stand kan komen.

De eerste week van november is de periode dat de zon halverwege zijn (schijnbare) gang is naar de steenbokskeerkring op het zuidelijk halfrond. Op het Levenswiel – en specifiek het Wiel van het Jaar – is begin november de plek van waar we van het Westen naar het Noorden gaan – eigenlijk het begin van de winter. Gezien vanuit het Wiel van de Levensfasen is de grens tussen West en Noord ook de grens van het overlijden. Het Westen is de plek van de ouderen; het Noorden is de plek van de overledenen en het niet materiële bestaan.
Wat we dus zien is dat begin november de overgang van de windrichting van het Westen naar de windrichting van het Noorden centraal staat. Vandaar waarschijnlijk het idee dat de sluier tussen beide werelden flinterdun is in deze tijd. Dit geldt althans voor het noordelijk halfrond.

Rituelen en feesten

waaier van Daan
De stamboom

Diverse mythen vertellen hierover en van oudsher hebben diverse culturen rond deze tijd rituelen die te maken hebben met ‘gene zijde’ in deze periode. De Kelten en Germanen vierden deze dagen feesten als Samhain. Het is de tijd van Halloween, Allerheiligen (1 november), Allerzielen (2 november) en de Dia de los Muertos (Mexicaanse dag van de doden). Al deze feesten hebben eenzelfde thema, namelijk de herdenking en eerbetoon aan de overledenen.

Samhain

De oude Kelten en Germanen vierden het begin van de winter en van het nieuwe jaar rond 31 oktober – de exacte datum verschilde per stam en per streek. De viering van Samhain (Keltisch Nieuwjaar) begint traditioneel bij zonsondergang op de avond van 31 oktober en duurt drie dagen.
Aangezien – volgens de Kelten – in deze periode de scheiding tussen de dodenwereld en onze wereld flinterdun is, geloofden de Kelten dat de doden tijdens Samhain weer op deze wereld aanwezig zijn en het de beste tijd is om de overledenen te herdenken en te eren. De voorouders worden tijdens dit feest verwelkomd met vuren buiten en binnen de haardvuren. Op Samhain wordt ook de tafel weer gedekt voor overleden gezinsleden. Er wordt een bord met servet op het altaar geplaatst om de overledenen welkom te heten en er wordt voedsel op het altaar geplaatst. Ook buiten kan er voedsel achter worden gelaten voor de doden.

Het Healings altaar
Het healings altaar

Het was echter geen treurig feest, maar een vrolijk feest met amusement, entertainment, veel eten en veel drinken. Tijdens Samhain wordt het leven van de voorouders gevierd en worden ze betrokken bij de levenden. De voorouders worden geraadpleegd en ontvangen niet alleen voedsel maar ook geschenken. Eigenlijk een hele mooie manier om met overledenen om te gaan, hun plek te eren en hun gemis te verwerken.
Het is niet alleen een feest om overledenen te eren en te herdenken, maar een feest van alle geesten en natuurgeesten. Ook zij laten zich in deze periode zien.
Rond deze periode zijn de oogsten binnen gehaald en opgeslagen. Een deel van het vee wordt weer op stal gezet en een deel wordt geslacht om aan de voedselvoorraad toe te voegen om de winter door te komen. Het geslachte vlees werd ook geofferd aan de Goden, natuurgeesten en voorouders.
Samhain is dus ook een afsluitend oogst en slachtfeest en een dankzegging aan de Goden, natuurgeesten en voorouders voor de verworven oogst.

Halloween – All Hallow’s Eve, Allerheiligen avond.

Halloween is verbonden aan het Samhain feest. Ieren en Schotten die in de 19e eeuw naar de Verenigde Staten en Canada emigreerden namen het Halloween feest met zich mee, maar tegenwoordig wordt het door vrijwel iedereen ‘gevierd’ in de VS en Canada en is het feest ook weer terug naar Europa ‘gewaaid’.

Allerheiligen en allerzielen

Allerheiligen – op 1 november – is een christelijke feestdag. Op deze dag worden in de Rooms Katholieke kerk alle heiligen herdacht en vereerd. Tijdens Allerzielen – op 2 november – worden alle overledenen herdacht.

Begin november was er in Nederland ook een ‘feestdag’ in de agrarische sector. Dat was een dankdag voor de oogst. Deze vond plaats op de eerste woensdag van de maand.
Tot het begin van de 7e eeuw viel Allerheiligen op 13 mei. Maar om bij het volk meer acceptatie voor het christendom te verwerven, is het feest naar 1 november verschoven. Door het feest van de overleden heiligen op 1 november te vieren gevolgd door het feest voor alle overledenen (Allerzielen) op 2 november, vermengden deze christelijke feesten zich gemakkelijker met de oorspronkelijke tradities van het volk. Dat vergemakkelijkte het ‘zieltjes winnen’ door de kerk.

Dia de los Muertos

In Mexico en in minder mate andere landen van Midden Amerika vindt begin november de Dia de Los Muertos plaats. Een feest van 3 dagen waarin de doden worden herdacht en geëerd. Dit feest heeft zijn oorsprong bij de Midden-Amerikaanse indianen volkeren.
In veel aspecten lijkt het op Samhain. Ook hier is het geen droeve gebeurtenis, maar een vrolijk feest. Ook hier worden altaars gemaakt voor de overledenen, waarop voedsel, drank en geschenken worden gelegd. Zowel binnenhuis als buitenshuis – op het kerkhof – wordt het leven gevierd. Er wordt gezongen, gegeten en gedanst.
Oorspronkelijk vond dit feest begin augustus plaats. Onder invloed van de Rooms Katholieke kerk is dit feest ‘verhuisd’ naar begin november, zodat het samenviel met de Rooms Katholieke dodenherdenkingsdagen.
Begin augustus is voor Midden-Amerika een interessant moment. Rond 21 juni staat de zon loodrecht op de Kreeftskeerkring op het Noordelijk halfrond. Voor Midden-Amerika is dat het Noorden. Begin augustus staat de zon vrijwel loodrecht op Midden-Amerika. Daarna verplaatst de zon zich weer (schijnbaar) naar het zuiden. Gedurende een periode van begin mei tot en met begin augustus heeft Midden-Amerika de zon dus in het Noorden staan. Daarna verschuift de zon weer naar het Zuiden. Oorspronkelijk was dat dus het moment van de Dia de Los Muertos.

Systemic Ritual met voorouders

Al bij al lijkt de maand november een geschikte maand voor voorouderrituelen en contact met zielen. Daar doe ik dan aan mee met het geven van workshops met Systemic Ritual. Doe je ook mee?

Voorouderrituelen, Amsterdam: Zaterdag 24 november – 13.30 – 17.30 uur

Op deze dag gaan we diverse Systemic Rituals doen met ons voorouderveld. We gaan healing brengen in ons voorouderveld EN we gaan op zoek naar en ons verbinden met voorouders die ons kracht kunnen geven en ondersteuning kunnen bieden met de strubbelingen die we op ons levenspad tegenkomen.
Aanmelden kan via: voorouderrituelen/

Doe je mee?

Bronnen:
www.middenamerika.nl/mexico/reisgids/feesten-dia-de-los-muertos/
www.beleven.org/feest/samhain
www.nightofartemis.nl
samhain.heidensweb.nl/geschiedenis.php
www.middenamerika.nl/mexico/reisgids/feesten-dia-de-los-muertos/
nl.wikipedia.org/wiki/Halloween